Οι καθόλου τυχαίες αιχμές Μητσοτάκη σε Ανδρουλάκη και Βελόπουλο

Η τροπολογία για τη συντήρηση και προστασία του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, πέραν της ρύθμισης που έφερε ξεκαθαρίζοντας το θολό τοπίο των αρμοδιοτήτων, έδωσε και τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να απευθυνθεί πιο εμφατικά σε ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος που όπως εκτιμούν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι σημαντικό και έχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για εκείνους τους πολίτες, που οι απόψεις τους έχουν παρονομαστή την κοινή λογική και τον αυτονόητο σεβασμό των συμβόλων όπως το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και που δεν ανήκουν σώνει και καλά σε κανέναν χώρο.

Η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή είχε εμφανείς στόχους πρώτον, να αναδείξει την αναγκαιότητα της ρύθμισης και δεύτερον, να εκθέσει στα μάτια του τμήματος του εκλογικού σώματος που κινείται και αποφασίζει με βάση την κοινή λογική, σύσσωμη την αντιπολίτευση.

Πιο αιχμηρός και όχι τυχαία, ήταν για δύο πολιτικούς αρχηγούς, για τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Κυριάκο Βελόπουλο.

Η απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ να σταθεί απέναντι σε αυτή την τροπολογία, μέχρι που προκάλεσε και χαμόγελα στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον αποκάλεσε «παρακολούθημα της Ζωής Κωνσταντοπούλου» και στην ουσία ήταν σαν να είπε στους κεντρώους ψηφοφόρους ότι δεν μπορεί να είναι επιλογή τους το ΠΑΣΟΚ με αυτόν τον αρχηγό.

Αντίστοιχα η απουσία από την αίθουσα του Κυριάκου Βελόπουλου και η απόφασή του να σταθεί απέναντι σε μια απόφαση που θεωρητικά οι ψηφοφόροι του είναι σύμφωνοι, επίσης ήρθε σαν «δώρο» στα χέρια του πρωθυπουργού και το αξιοποίησε κατάλληλα με τις σχετικές αναφορές στέλνοντας μηνύματα και σε αυτό το κοινό.

Ο πρωθυπουργός θα δώσει συνέχεια και σήμερα σε ραδιοφωνική πρωινή του συνέντευξη πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες για τη Σύνοδο Κορυφής.

Είναι προφανές ότι το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα, ώστε να επικοινωνήσει στην κοινή γνώμη την απόφαση που πήρε για την προστασία και συντήρηση του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη.