Κορινθία: Καταρρέουν οι τιμές της σουλτανίνας – Παραγωγοί μπροστά στο δίλημμα «τρυγάω με ζημιά ή αφήνω τη σοδειά στο χωράφι»

«Καμπανάκι» από τον Γιώργο Ψυχογιό – Κατακόρυφη πτώση στις τιμές παραγωγού, εκρηκτικό το κόστος καλλιέργειας και συγκομιδής

Σε οριακό σημείο βρίσκεται η αμπελοκαλλιέργεια στην Κορινθία, με τους παραγωγούς σουλτανίνας να βρίσκονται αντιμέτωποι με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση.

Η φετινή παραγωγή αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα απορρόφησης, την ώρα που οι τιμές που προσφέρονται στους παραγωγούς έχουν υποχωρήσει σε επίπεδα που, σύμφωνα με τις καταγγελίες τους, δεν καλύπτουν ούτε το κόστος παραγωγής και συγκομιδής.

Το ζήτημα φέρνει στη Βουλή ο βουλευτής Κορινθίας Γιώργος Ψυχογιός, ο οποίος κατέθεσε Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ζητώντας άμεσα μέτρα για τη στήριξη των παραγωγών και τη βιωσιμότητα της αμπελοκαλλιέργειας στον Νομό.

Από τα 80 λεπτά στα 50–65 λεπτά το κιλό

Η εικόνα που μεταφέρουν οι παραγωγοί είναι ιδιαίτερα ανησυχητική.

Για τις εξαγωγές, οι οποίες φέτος εμφανίζονται σημαντικά μειωμένες, οι τιμές που προσφέρονται στους παραγωγούς για τη σουλτανίνα κυμαίνονται περίπου από 50 έως 65 λεπτά το κιλό, όταν πέρυσι ξεπερνούσαν τα 80 λεπτά.

Στην εσωτερική αγορά, η τιμή παραγωγού κινείται περίπου στα 60 έως 70 λεπτά το κιλό, ενώ την προηγούμενη χρονιά ξεπερνούσε το 1 ευρώ.

Την ίδια στιγμή, σημαντικό μέρος της παραγωγής, σύμφωνα με τις καταγγελίες, οδηγείται στα οινοποιεία σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.

Το αποτέλεσμα είναι δραματικό: ο παραγωγός έχει προϊόν, αλλά δυσκολεύεται ακόμη και να βρει συμφέρουσα αγορά για να το διαθέσει.

Το κόστος παραγωγής «γονατίζει» τους αγρότες

Η πτώση των τιμών γίνεται ακόμη πιο επώδυνη εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του κόστους καλλιέργειας.

Νερό, λιπάσματα, πετρέλαιο, ηλεκτρικό ρεύμα και, κυρίως, το κόστος της συγκομιδής έχουν επιβαρύνει σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό των παραγωγών.

Έτσι δημιουργείται ένα αδιέξοδο:

Η τιμή πώλησης πέφτει, ενώ το κόστος παραγωγής ανεβαίνει.

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι παραγωγοί βρίσκονται μπροστά σε ένα οδυνηρό δίλημμα: να συγκομίσουν τη σοδειά τους με ζημία ή να την αφήσουν στα χωράφια.

Και αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα πρόβλημα μιας παραγωγικής χρονιάς.

Αποτελεί σοβαρή απειλή για το μέλλον της ίδιας της αμπελοκαλλιέργειας στην Κορινθία.

Η μεγάλη «ψαλίδα» παραγωγού και καταναλωτή

Ένα ακόμη ζήτημα που προκαλεί έντονο προβληματισμό είναι η τεράστια απόσταση ανάμεσα στην τιμή που λαμβάνει ο παραγωγός και στην τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται στην Ερώτησή του ο Γιώργος Ψυχογιός, ενώ η τιμή παραγωγού για τη σουλτανίνα κινείται περίπου στα 60–70 λεπτά το κιλό, το προϊόν μπορεί να φτάνει στα μεγάλα σούπερ μάρκετ κοντά στα 3 ευρώ το κιλό, ενώ στις λαϊκές αγορές διατίθεται σε χαμηλότερες, αλλά και πάλι πολλαπλάσιες, τιμές σε σχέση με την τιμή παραγωγού.

Το ερώτημα είναι εύλογο:

Πού δημιουργείται αυτή η τεράστια διαφορά τιμής από το χωράφι μέχρι το ράφι;

Ο παραγωγός δεν μπορεί να καλύψει τα έξοδά του, ενώ ο καταναλωτής συνεχίζει να πληρώνει πολλαπλάσια.

Απαιτούνται, συνεπώς, έλεγχοι σε όλα τα στάδια της αλυσίδας διακίνησης και εμπορίας, ώστε να αποτυπωθεί με σαφήνεια πώς διαμορφώνεται τελικά η τιμή του προϊόντος.

Οι έμποροι στρέφονται σε Ισπανία και Ιταλία

Σύμφωνα με τις καταγγελίες των παραγωγών που περιλαμβάνονται στην κοινοβουλευτική παρέμβαση, ένα ακόμη πρόβλημα είναι η στροφή εμπόρων προς άλλες αγορές, μεταξύ των οποίων η Ισπανία και η Ιταλία.

Η εξέλιξη αυτή επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τη θέση των Κορίνθιων παραγωγών, καθώς περιορίζονται οι δυνατότητες διάθεσης της εγχώριας παραγωγής.

Σε μια περιοχή με μακρά παράδοση στην αμπελοκαλλιέργεια και με προϊόντα που αποτελούν σημαντικό κομμάτι της τοπικής οικονομίας, η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα πρόσκαιρο πρόβλημα.

«Δεν μπορεί η απάντηση να είναι ακόμη ένα κουπόνι»

Ο Γιώργος Ψυχογιός ζητά από την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ουσιαστικές παρεμβάσεις και όχι σε προσωρινές λύσεις.

Μεταξύ άλλων ζητά:

• άμεσα μέτρα στήριξης των παραγωγών σουλτανίνας,
• ενίσχυση της απορρόφησης της παραγωγής,
• ελέγχους στην αλυσίδα διακίνησης και εμπορίας,
• εξέταση έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης για τις απώλειες εισοδήματος,
• μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής,
• παρεμβάσεις για το κόστος του νερού, των λιπασμάτων, του πετρελαίου και του ηλεκτρικού ρεύματος,
• συγκεκριμένη στρατηγική για τη βιωσιμότητα της αμπελοκαλλιέργειας στην Κορινθία.

Όπως επισημαίνεται στην παρέμβαση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι για ακόμη μία φορά ένα προσωρινό επίδομα ή ένα κουπόνι για τρόφιμα.

Οι παραγωγοί χρειάζονται δίκαιες τιμές για τα προϊόντα τους και πραγματική δυνατότητα να συνεχίσουν να καλλιεργούν τη γη τους.

Δεν είναι μόνο η σουλτανίνα

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη σουλτανίνα.

Η κοινοβουλευτική παρέμβαση αφορά συνολικά την αμπελοκαλλιέργεια της Κορινθίας, δηλαδή τόσο τα επιτραπέζια όσο και τα οινοποιήσιμα σταφύλια, αλλά και τη μαύρη κορινθιακή και την ξανθιά σταφίδα.

Πρόκειται για έναν ολόκληρο παραγωγικό κλάδο που συνδέεται άμεσα με την οικονομία της Κορινθίας.

Η εγκατάλειψη των αμπελώνων δεν σημαίνει μόνο απώλεια εισοδήματος για τον αγρότη.

Σημαίνει λιγότερη παραγωγή, απώλεια θέσεων εργασίας, πλήγμα στην τοπική οικονομία και σταδιακή εγκατάλειψη μιας καλλιέργειας που αποτελεί μέρος της παραγωγικής και πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής.

Το μεγάλο στοίχημα για την Κορινθία

Η σημερινή κατάσταση θέτει πλέον ένα κρίσιμο ερώτημα:

Θα συνεχίσει η Κορινθία να παράγει ή οι παραγωγοί θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τα αμπέλια τους;

Όταν ένας αγρότης δεν μπορεί να καλύψει ούτε το κόστος συγκομιδής, τότε το πρόβλημα έχει ξεπεράσει τα όρια μιας συνηθισμένης διακύμανσης της αγοράς.

Χρειάζεται σχέδιο.

Χρειάζονται έλεγχοι.

Χρειάζεται μείωση του κόστους παραγωγής.

Χρειάζεται καλύτερη οργάνωση της αγοράς και ουσιαστική στήριξη του παραγωγού.

Και πάνω απ’ όλα, χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη πολιτική που θα διασφαλίζει ότι η παραγωγή της Κορινθίας δεν θα μείνει στα αζήτητα και οι αμπελώνες της δεν θα εγκαταλειφθούν.

Η σουλτανίνα, η σταφίδα και συνολικά η αμπελοκαλλιέργεια αποτελούν σημαντικό κομμάτι της αγροτικής οικονομίας της Κορινθίας.

Το μήνυμα των παραγωγών είναι πλέον ξεκάθαρο:

Δεν ζητούν απλώς βοήθεια για να περάσει ακόμη μία δύσκολη χρονιά. Ζητούν να μπορούν να συνεχίσουν να παράγουν.