ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΣΩΜΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΓΑΒΓΙΖΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ

H συμπεριφορά των σκύλων ήταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό κληρονομική, όταν ζούσαν στη φύση. Πριν γίνουν μέλη ανθρώπινων οικογενειών ή αν προτιμάς, πριν εξημερωθούν και τους κάνουμε σαν τα μούτρα μας.

Αυτό εκτιμάται πως συνέβη κάπου πριν 15.000 με 30.000 χρόνια, ωστόσο οι σύγχρονες φυλές (και όχι ράτσες) δημιουργήθηκαν τα τελευταία 150 με 200 χρόνια.

Για αυτό και είναι ελάχιστες αυτές που διατηρούν βασικά κατασκευαστικά χαρακτηριστικά των προγόνων. Ένα παράδειγμα είναι τα Border Collie, τα οποία εκπαιδεύονται πιο εύκολα και ανταποκρίνονται πιο εύκολα σε εντολές, ενώ το αλύχτισμα είναι πιο συχνό στα Siberian Husky.

Βέβαια, έρευνες έχουν δείξει πως μεταξύ εκπροσώπων της ίδια φυλής υπάρχει μεγάλη ατομική διακύμανση, αφού το καθένα έχει την προσωπικότητα του και επηρεάζεται διαφορετικά από το περιβάλλον του και την ανατροφή του.

Ναι, είναι σαν τα παιδιά.

Γιατί γαβγίζει ένας σκύλος

Για να διαχειριστείς το όποιο ζήτημα, πρώτα πρέπει να το κατανοήσεις. Πέραν λοιπόν, της φύσης τους υπάρχουν και εξωγενείς παράγοντες που προκαλούν το γάβγισμα των σκύλων.

Για παράδειγμα, το άγχος του αποχωρισμού, ο φόβος, ο ενθουσιασμός, η βαρεμάρα ή κάποιος άγνωστος που εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά τους.

Επίσης, γαβγίζουν αν θέλουν να κάνουν την ανάγκη τους, ως αντίδραση στο γάβγισμα άλλων σκύλων, εν αναμονή μιας επιβράβευσης ή απλά επειδή θέλουν την προσοχή μας.

Παρατηρήσατε ότι σε όλες τις παραμέτρους υπάρχει ο ανθρώπινος παράγοντας, σωστά;

Το γάβγισμα έχει συνδεθεί και με το μέγεθος και το physic του ζώου. Όντως, δεν είναι η υποψία σου πως οι μικρόσωμοι τριχωτοί φίλοι μας γαβγίζουν περισσότερο από τους μεγαλόσωμους. Ο λόγος όμως, δεν είναι το κόμπλεξ κατωτερότητας που νιώθουν.

Ας δούμε τι επισημαίνουν οι ειδικοί, όπως είναι το American Kennel Club και κτηνίατροι, με πρώτο ότι η φυλή του σκύλου μας δεν καθορίζει την συμπεριφορά του.

Αυτό το κάνουμε εμείς, με όσα δεν κάνουμε.

 

 

Γιατί οι μικρόσωμοι σκύλοι γαβγίζουν περισσότερο

Έρευνες και παρατηρήσεις επιστημόνων ενημερώνουν πως πολλές μικρές φυλέςεκτράφηκαν για watchdogs σε σπίτια. Δηλαδή, για να παρακολουθούν τι γίνεται έξω από αυτά και να ενημερώνουν για απειλές δια του γαβγίσματος τους.

Παρεμπιπτόντως, οι μεγάλες φυλές εκτράφηκαν κυρίως για φύλαξη στην οποία βάζουν και το σώμα τους ή εργασία.

Δεύτερον, οι μικρόσωμοι σκύλοι έχουν μικρότερες φωνητικές χορδές και μικρότερο φωνητικό σωλήνα. Έτσι παράγουν γάβγισμα υψηλότερης συχνότητας -και πιο ενοχλητικό.

Εν τω μεταξύ, λόγω του μεγέθους τους, αισθάνονται πιο ευάλωτοι απέναντι σε ό,τι άλλο κυκλοφορεί στον κόσμο και γαβγίζουν περισσότερο, προκειμένου να κρατήσουν μακριά τους τις απειλές ή να φανούν πιο επικίνδυνοι.

Ένας άλλος παράγοντας που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο πόσο γαβγίζει ένας μικρόσωμος σκύλος είναι η συμπεριφορά του κηδεμόνα απέναντι στη συνθήκη.

Θεωρητικά, ο σκύλος λόγω μεγέθους δεν απειλεί κανέναν -πράγμα που είναι ένας μύθος.

Έτσι, συνήθως οι κηδεμόνες δεν ασχολούνται με το γάβγισμα του και αυτό καταντά να γίνεται ανυπόφορο. Επίσης, δεν το βγάζουν τις βόλτες που έχει ανάγκη (δεν ασκούνται όσο πρέπει), δεν το κοινωνικοποιούν όσο χρειάζεται και το οδηγούν σε περισσότερη πλήξη, άρα περισσότερο άγχος, άρα περισσότερο γάβγισμα.

Ποιοι μικρόσωμοι σκύλοι γαβγίζουν περισσότερο

Ερευνητές στην Αυστραλία έλεγξαν 49 κοινές φυλές σκύλων, από τους πιο κοντόσωμους και μικρόσωμους έως τους πιο μεγάλους. Βρήκαν πως οι σκύλοι με κοντά πρόσωπα (βραχυκέφαλοι), όπως είναι τα pugs, τα boxers και τα Boston terrier τείνουν να γαβγίζουν λιγότερο από εκείνα με τα μεγαλύτερα κεφάλια (dachshunds, vizslas και pointers).

Ένα άλλο εύρημα ήταν πως ορισμένες φυλές, όπως εκείνες που χρησιμοποιούνται για φύλαξη ή την αστυνομία, έχουν εκτραφεί σκόπιμα ώστε να γαβγίζουν επιθετικά, προκειμένου να αποτρέψουν μια εγκληματική συμπεριφορά.

 

 

Πώς σταματάς το γάβγισμα του σκύλου

Για να διορθώσουμε μια συμπεριφορά πρέπει πρώτα να την κατανοήσουμε. Κυρίως λοιπόν, ο σκύλος γαβγίζει γιατί νιώθει πλήξη ή απειλή. Το άγχος του αποχωρισμού θέλει περισσότερη δουλειά και είναι αυτό που επ ουδενί πρέπει να αγνοήσουμε, οπότε συμβουλευτείτε έναν εκπαιδευτή.

Το γάβγισμα του ενθουσιασμού το αγνοούμε και όταν ηρεμήσει, τον χαιρετάμε. Σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς θορύβους, δοκιμάστε να αφήσετε ανοιχτή την τηλεόραση.

Ο πιο σύντομος τρόπος να τον κάνουμε να σταματήσει, είναι να στρέψουμε αλλού την προσοχή του. Κυρίως σε κάτι που του αρέσει, όπως είναι ένα παιχνίδι. Δεν ουρλιάζουμε και δεν τιμωρούμε, γιατί με αυτούς τους τρόπους ενισχύουμε την συμπεριφορά που δεν θέλουμε.

Επιβραβεύουμε ΜΟΝΟ όταν σταματά να γαβγίζει, έστω για λίγα δευτερόλεπτα, με μια λιχουδιά και ένα “μπράβο”, με ενθουσιώδη φωνή.

Σιγά σιγά δουλεύουμε το “ήσυχο” ως εντολή.

Λέμε ήρεμα τη λέξη και μόλις σταματήσει επιβραβεύουμε. Το κάνουμε για τουλάχιστον 20 λεπτά, τουλάχιστον δυο φορές την ημέρα. Με αυτόν τον τρόπο “δουλεύει” και το μυαλό του και όσο πιο κουρασμένο είναι, τόσο λιγότερο γαβγίζει.

Φυσικά, δεν παραλείπουμε τις βόλτες του και δεν ξεχνάμε πως όλοι οι σκύλοι λατρεύουν τη ρουτίνα -το σταθερό πρόγραμμα. Νιώθουν ασφάλεια με αυτήν.

Με αυτά γίνεται κατανοητό πως αν αφιερώσουμε χρόνο και ενέργεια, μπορούμε να βοηθήσουμε τον σκύλο μας να διορθώσει μια κακή συνήθεια, που προέρχεται από ανάγκες του. Έτσι, θα κάνουμε καλύτερη τη ζωή όλων: τη δική του, τη δική μας και όσων είναι γύρω μας και τον ακούν να γαβγίζει… δίχως αύριο.

news247.gr